Velkommen til oss!

We hebben een nieuwe Mac!

Sat, 28 Apr 2012 23:18:47 +0200

Vandaag was het eerder dan gepland de grote dag: we mochten Mac ophalen! Iedereen was opgetogen en vond het reuzespannend hoe het zou gaan. We kunnen niet anders zeggen dan dat Mac zich voor een eerste dag voorbeeldig heeft gedragen:

- Drie dikke plassen in huis, maar dat kwam meer omdat wij de voortekenen nog niet kenden.
- Al uiterst vertrouwd met zijn bench. Hij voelt zich er op zijn gemak en ligt er uren te slapen.
- Voor het eerst een halsband om en aan de lijn lopen is vooralsnog geen probleem.
- Knuffelen is het lekkerste dat er is.
- Kennismaken met het konijn was spannender dan met de katten. Dat soort beesten kende hij al van zijn geboorteplek. Vooral Leo was minder gecharmeerd van Mac. Die hebben we dan de rest van de dag ook niet gezien. Pippi vond het even spannend, maar kwam, net als bij Sieske een paar jaar terug, toch alweer snel op veilige afstand kijken.

Hierbij wat plaatjes...

Marije

Claire 11 jaar!!! Update

Tue, 3 Apr 2012 23:30:06 +0200

Onze mooie grote dochter is alweer 11 jaar! De tijd vliegt!

Vanochtend vroeg ontbijt op bed want Ewout moest gewoon werken. Omdat ik onverwachts toch nog thuis wat moest werken liep de dag iets anders dan verwacht (het is hier Paasvakantie).

Eerst met Claire lekker wat gebakken (tussen mijn hotelreserveringen door)... Daarna kwam een vriendin van me onverwachts langs met haar drie zonen. Marije gestrest! Gelukkig nam zij Niek even mee en reed ze Claire naar vriendinnetje Elin (waar onze hond Mac is!).

Toen mijn werk klaar was heb ik de kids opgehaald en de laatste dingen voorbereid. Het werd een gezellige drukte van 18:00 tot 21:30. Claire is goed verwend en kreeg veel centjes, een armband, een jurk, nóg meer Schleich-paarden, snoeperij, schilderdoek, verf, penselen, nepbril, nieuwe potloden enz.

Moe maar voldaan lag ze even na elven in bed. Ewout lag er toen al gedoucht in, want morgenochtend om zes uur rijdt hij richting Nederland.

Marije (***update*** zie wat lager...)

Gezinsuitbreiding op komst!

Sun, 1 Apr 2012 23:05:29 +0200

Ja, het is er toch van gekomen...we zijn overstag gegaan voor een hond :-)

Mac is op 6 maart geboren bij een vriendinnetje van Claire. Zijn ouders zijn allebei 50% Border Collie en 50% Engelse Setter en hij is dat dus ook. Omdat we beide ouders kennen en ze allebei heel lief en gehoorzaam zijn, gaan we ervan uit dat het met deze kleine mop ook wel goed zit.

We verheugen ons dan allemaal ook op de komst van Mac in mei!

Onze langgewenste vakantie van drie weken in Zuid-Frankrijk zetten we er graag weer voor in de koelkast :-)

Ja, vakanties in de toekomst blijven mogelijk. Voordat we besloten hem te nemen, wisten we al dat de mensen waar wij hem vandaan halen hem in vakanties kunnen hebben en ook onze buurvrouw Hege heeft al gezegd dat ze graag een hond zou willen, maar niet meer permanent en ze dus graag oppast!

Hierbij wat plaatjes. Omdat we natuurlijk geregeld op bezoek gaan zullen we hier ook steeds nieuwe plaatjes plaatsen...

Groetjes van een gezin in blijde verwachting!

Fietser rijdt Ewout aan (laatste update)

Wed, 29 Feb 2012 20:01:52 +0100

Vandaag rijd ik heel rustig door Tønsberg heen en moet stoppen voor een rood stoplicht bij een zebra. Een stapeltje scholieren steekt over en na verloop van tijd krijg ik via geel weer groen licht. Ik trek op en boem...

Komt er vanaf een heuveltje uit het park een bejaarde, snelle racefietser nog even over de zebra, door het rood, voor m'n auto langs. Hij raakt me nog net en vliegt door de lucht met z'n schouder tegen het verkeerslicht aan en landt daarna niet zacht op het asfalt.

Ik schrok me de t*ring en ben meteen uitgestapt en naar hem toe gelopen. Meteen meldden zich twee mensen en een aantal van de scholieren dat ze hadden gezien wat er was gebeurd. Men gaf ook gelijk te kennen dat het niet mijn schuld was. Ambulance en politie gebeld en die waren snel ter plekke. Aangezien ik nog niet eerder in Noorwegen bij een ongeluk betrokken ben geweest, weet je ook niet wat je kan verwachten.

De man wordt na kort onderzoek met een kraag om van de grond gelepeld en in de ambulance afgevoerd. Ik heb me verontschuldigd, maar dat voelt altijd heel dom. Ook al kon ik er niets aan doen. Na een gesprek met de politie en een separaat gesprek met de getuigen concludeerde de politie dat de verklaringen hetzelfde waren.

Ter plekke wordt er dan gebeld naar de politiejurist die vervolgens bepaalt of je rijbewijs al dan niet wordt ingetrokken. Omdat de zebra ook nog werd geregeld door verkeerslichten en een aantal getuigen had verklaard dat de fietser met redelijk hoge snelheid door rood licht gefietst was, werd mij verzekerd door de politie dat er voor mij in principe geen verdere consequenties zijn. Vanavond zal ik proberen contact op te nemen met de beste man om te horen of alles goed is afgelopen.

Of ik wat met de schade aan mijn bumper ga doen moet ik nog even zien. Ik ben wel all-risk verzekerd, maar ik weet niet of er een eigen risico geldt en hoeveel die dan is. Ook geen idee wat die 'skidplate' ongeveer kost. Eerst wil ik weten of die man in orde is.

Laten we zeggen dat de auto veel geluk heeft gehad...

Vanavond kwamen we erachter dat ik het ook al in de (internet)krant staat. Gelukkig schatten ze me jaren jonger dan ik ben ;-)

Klik maar: - Tønsberg Blad
- Riksnett Radio

Update 1

Vanavond heb ik Liv, de vrouw van Øivind (zo heet de man), gesproken. Ik had eerst hun nummer geprobeerd, maar geen gehoor. Naderhand zag ze mijn nummer op de nummermelder en belde ze terug. Ze wist nog helemaal niet wat er precies was gebeurd en Øivind kon het zich ook niet herinneren. Toen ik haar eindelijk kon vertellen hoe het zo gekomen was, was ze daar blij om ook al maakte ze zich zorgen om haar man. Ze had gehoord dat hij een breuk en zwelling hoog in zijn nek had. (In de krant stond: beschadigde schouder.) Daar schrok ik erg van en vroeg haar of ze vanavond nog contact met het ziekenhuis zou hebben. Ze zou bellen nadat ze mij had gesproken en beloofde mij naderhand op de hoogte te stellen. De opluchting was dus groot toen ze belde met het bericht dat de zusters hem naar de recreatiekamer hadden gereden om een voetbalwedstrijd te kijken! Ik heb nu met haar afgesproken dat we elkaar morgen eind van de middag ontmoeten in het ziekenhuis en dan haar man bezoeken.

Update 2

Vanmiddag ben ik bij Øivind en Liv thuis op bezoek geweest. Eerder in de middag belde hij om te zeggen dat hij alweer thuis was en dat het goed met hem ging.
Toen ik rond half vier met m'n werk klaar was, heb ik een mooi bosje Nederlandse tulpen gekocht en ben ik richting hun huis gereden.

Een warm onthaal viel mij ten deel en dat brak het ijs meteen. Hij vertelde dat hij een klein scheurtje had in een zijtakje van een nekwervel maar dat dat verder niet behandeld hoeft te worden. Ondanks dat hij volgende maand 75 jaar wordt, zit Øivind zeer regelmatig op z'n fiets en maakt rondes van 30 à 40 kilometer. Een zeer kwieke oudere man die geen idee had dat hij door het rood had gereden. Zij hebben een dochter die bij de politie in Drammen zit en die heeft meteen haar collega's in Tønsberg gebeld. Daarna kon ook zij haar vader vertellen dat het aan hem zelf lag.

Al met al goed anderhalf uur zitten kletsen. Ook informeerde hij nog naar mijn schade. Ik vertelde dat ik de schade niet vergoed krijg van mijn verzekering zonder bonusverlies en het betalen van mijn eigen risico als hij niet vrijwillig z'n eigen verzekering inschakelt. (Noors verkeersrecht bepaalt dat voetgangers en fietsers geen partij zijn in verzekeringskwesties). Hier gaf hij aan dat hij graag een nieuwe Skidplate voor me wil betalen. Ik vertelde dat die in Nederland vrijwel zeker een stuk goedkoper was dan in Noorwegen, dus is iedereen blij.

Het deed me echt goed om bij hun op bezoek te zijn geweest en ben blij dat het zo goed is afgelopen. Hopelijk blijft het bij dit ene avontuur.

Ewøut

Niek 9 jaar!!!

Sun, 5 Feb 2012 22:50:32 +0100

Zo, hè hè, eindelijk weer eens een nieuw artikel op de site. Velen vroegen zich al af of het wel goed met ons ging. Gelukkig wel! Alleen soms zoveel te doen dat de puf om achter de Mac te gaan zitten er niet altijd is. Het komt wel weer goed hoor! Ik zal ook een een update maken van de periode tussen Kerst en nu :-)

Maar dit was nu even belangrijk om te melden. Afgelopen maandag is ons mannetje negen jaar geworden en dat moest natuurlijk gevierd worden. Omdat een ontbijt op bed op maandagochtend wat omslachtig is, hadden we besloten zijn verjaardag vorige week zondag te vieren voor ons en de buren en vandaag Niek zijn kinderverjaardag.

De dag begon dus met cadeautjes en een ontbijt op bed (dat daar eigenlijk nooit verorberd wordt omdat het in de woonkamer warmer en praktischer is). Dit keer had Niek een Ben 10-auto uitgekozen en van de verjaarscentjes van oma Duck een kluis gekocht. Helemaal happy is hij ermee.

Om de broodnodige energie kwijt te raken zijn hij en ik daarna een stuk gaan langlaufen, want dit jaar is er gelukkig wel weer een langlaufspoor getrokken langs ons huis (vorig jaar niet i.v.m. de aanleg van het fiets-voetpad langs de hoofdweg). Dit betekende dus ook dat we voor de week erna een buitenverjaardag konden gaan organiseren.

Toen we terugkwamen van ons tochtje, kwamen diverse buren op de koffie met taart en konden we weer eens bijkletsen met de ‘Reinemoveien-gang’. Altijd gezellig!

Op zijn verjaardag gingen de uitnodigingen mee naar school, een feestje is zó gepland. Het stond nog wel even op losse schroeven omdat er extreme kou werd voorspeld, maar gelukkig werd het vandaag weer een stuk warmer. Van 12:00 tot 15:00 ging de temperatuur van -6,9 naar -4,7. Perfect!

We hadden uiteindelijk vier van de zeven jongens uit de klas hier omdat de anderen al andere afspraken hadden. Voor Niek was dat prima, zo heeft hij overzicht. Het was erg gezellig met worstjes roosteren, pinnebrød (zoet brooddeeg rond een takkie en dan garen boven het vuur), warme cacao, warm sap en taart. De jongens vermaakten zich prima met langlaufen, sleeën, ‘snowboarden’ op sleetjes en springen in de sneeuw vanaf het balkon bij onze logeerkamer. Een perfecte dag dus tot...

Niek naar beneden sprong en met zijn neus op zijn knieën landde. Resultaat: het bloed liep uit beide neusgaten en er liep gelijk een blauwige lijn over zijn neus. Naar binnen dus, koude doek erop en de ehbo-post bellen. Anderhalf uur later konden we daar in Kongsberg terecht. Door de zwelling die inmiddels was ontstaan kon de arts niet echt wat zeggen. We hebben nu een verwijzing naar een KNO-arts. Die neemt over een dag of twee à drie (als de zwelling minder is) contact met ons op en besluit dan of er een CT-scan gemaakt wordt om te kijken of Niek zijn neus(je) gebroken is of niet. Afwachten dus maar... Gelukkig was hij vanavond alweer een stuk vrolijker en wilde hij geen pijnstillers. Morgen maar gewoon naar school en dan zien we wel weer.

Marije

Fijne dagen allemaal!

Mon, 19 Dec 2011 22:16:46 +0100

Hier zijn we al een tijd bezig met de voorbereidingen voor Kerst. Het voelt dit jaar wel raar, want het is niet koud en er ligt bijna geen sneeuw. De boom opzetten terwijl het buiten nog groen was klopte niet voor ons gevoel. Ook in Nederland zal de Kerst warm zijn hoorden we. Desalniettemin wensen wij iedereen hele gezellige dagen en een mooi nieuw jaar!

Liefs van ons viertjes

Weg met de schroeven!!!

Sun, 11 Dec 2011 22:53:43 +0100

Donderdag moest Claire zich om 08:40 al melden in het ziekenhuis in Drammen voor nieuwe røntgenfoto’s. Van die foto’s en bloedproeven, om uit te sluiten dat er een of andere infectie ergens in haar lijf zat, hing af of ze vrijdag geopereerd zou worden. Na veel wachten kwam ‘s middags eindelijk het verlossende woord van de orthopedisch chirurg: ‘Morgenochtend ben je als tweede aan de beurt tussen 10:00 en 12:00’. ‘Feest’ dus en daarom zijn we lekker de stad in gegaan om wat leuks te kopen en nog even een galgenmaal te eten bij McDonalds. Toen we terugliepen, begon het ineens te sneeuwen en dat ging van zachtjes ineens naar héél hard. Twee uurtjes later gingen we weer naar buiten, waar al 10 cm sneeuw lag en de sneeuw horizontaal voorbij kwam. Claire heeft toen snel nog even een sneeuwpopje gebouwd en dat vanaf een viaduct naar beneden gegooid. Nee...niet op een auto ;-)

In de tijd dat we binnen waren, zijn Ewout en Niek nog langs geweest om Claire succes te wensen. De terugweg naar Hvittingfoss daarna was voor hun geen lolletje. In het ritje van drie kwartier moest Ewout vier keer stoppen om zijn ruitenwissers vrij te maken. Ze konden de vele sneeuw niet weg krijgen... Hij zag meerdere auto’s die maar aan de kant waren gaan staan en een buitenlandse vrachtwagen zonder winterbanden die vroeg of het de dag erna beter zou worden... Ewout heeft hem maar geadviseerd om die nacht te blijven staan waar hij stond en daar te slapen.

Nadat we weer binnen waren heeft Claire nog een broodje gegeten en een film gekeken. Ze is toen laat gaan slapen en vrijdagochtend was ze vroeg weer wakker omdat ze voor de operatie nog even naar buiten wilde de sneeuw in. In de loop van de nacht was het echter een stuk warmer geworden en gaan regenen, niks naar buiten dus. Toen begon het lange wachten... Want door verschillende oorzaken werd ze uiteindelijk pas om 14:10 onder zeil gebracht. Ze had enorme trek en vooral dorst. Gelukkig hadden ze om 13:00 al een infuusnaald ingebracht zodat ze vocht toegediend kon krijgen.

Op weg naar de operatiezaal kreeg ze het toch te kwaad en begon ze helemaal te trillen. Gelukkig kreeg ze daar aangekomen gelijk een kalmerend goedje ingespoten zodat de tranen verdwenen en ze zelfs nog vroeg of ik daar een foto mocht maken en ze haar losse tand ook gelijk maar wilden verwijderen. Ook zei ze dat ze haar schroeven wilde hebben en dat ze een ander soort tape moesten gebruiken in haar gezicht omdat ze daar vorige keer zo’n allergische reactie op had gehad. Mevrouw wist precies wat ze wilde hoor! Ze ging daarna heel rustig onder narcose.

Om15:30 was ik weer bij haar en kreeg ik te horen dat alles prima was gegaan en we, als het goed ging, ‘s avonds nog naar huis mochten. Het was nog best spannend hoor, want bij het verwijderen van de schroeven had ook weer een breuk kunnen ontstaan. Ze heeft toen nog dik twee uur vast liggen slapen voor we weer naar boven konden.

Claire wilde héél graag naar huis en deed een moedige poging om uit haar bed te komen en naar de wc, maar ze had teveel pijn en was ook nog te misselijk. Het eten kwam er na een paar happen en slokken gelijk weer uit. Om 20:30 is ze toen diep in slaap gevallen en besloten we maar om nog een nachtje te blijven.

Zaterdagochtend was ze nog steeds misselijk en kwam het eten er weer een paar keer uit. Gelukkig kreeg ze daar toen wat voor en knapte ze snel wat op. Nadat een boterham erin bleef en ze naar de wc was geweest kwam de chirurg langs om haar te ontslaan. Dat deed hij met de mededeling: ‘Drie maanden kalm aan nog en dus GEEN skiën en langlaufen deze winter’. We zijn blij dat hij dat zo duidelijk heeft gezegd en wij niet die afweging hebben hoeven maken. Claire kan zo ook niet boos op ons worden...

Daarna ‘snel’ naar huis over gladde wegen, want na de regen was het weer gaan vriezen. Er moest dus ook een dikke ijzellaag van mijn auto af voor we konden afreizen.

Thuis heeft ze haar cadeau in ontvangst genomen en is ze na een klein uurtje lekker naar bed gegaan. Drie uur later weer wakker, wat eten, een filmpje en toen om half elf weer slapen.

Vandaag was het een superwijf hoor! Alles wilde ze ineens zelf doen, ze had niet gelijk een pijnstiller nodig vanmorgen en ze had een trucje ontdekt waardoor ze haar been beter kon ontspannen en ze dus minder pijn had bij het bewegen. Een prima dag dus vandaag met spelen met haar Schleich-paarden en nieuwe stal, veel skypen, spelletjes met Niek en lekker snoepen van het Sinterklaassnoep wat we nog hadden liggen. Vanavond gewone tijd naar bed gegaan en proberen het ritme weer wat op te pakken. Ze mag nog een paar dagen thuis blijven en dan gaan we het maar weer op school proberen ook.

Marije

Nieuwe Volvo XC70

Fri, 11 Nov 2011 22:40:09 +0100

Vorige week heb ik een andere auto gekocht en ditmaal heb ik eens gekozen voor een....... Volvo!
Hoe verassend ;-)

Het is een zwarte XC70 uit 2006 met een 185PK D5 (Erik: met roetfilter) en een 6-bak Geartronic (automaat). Deze week er al weer ruim 1000 km mee gereden en oh, oh, wat rijdt dat lekker.

Voor het eerst in ruim 5 jaar staan er weer twee Volvo’s op de stoep, beide zwart, beide diesel, beide 70 serie.

Genoeg geouwehoerd. Foto’s

Feest!

Sun, 23 Oct 2011 23:07:53 +0200

We hebben een superweekend!

Vrijdagavond was ik naar een mama-avond van de klas van Claire. Lekker allemaal een tappas-gerechtje gemaakt en daarbij lekker borrelen.

Zaterdagochtend voor Ewout ontbijt op bed. Hij is morgen pas jarig, maar maandag- nog zondagochtend hadden we er tijd voor. Goeiemorgen! Verrassing! Met cadeautjes!

De rest van de zaterdag moest er gebakken worden. Muffins, boterkoek en brownies stonden op het lijstje voor Claire. Eindelijk had ze haar overnachtingsfeest met de meiden van de klas! Niek ging ‘s middags bij Christian spelen en Claire kreeg Eva-Linnea, die een tijdje geleden verhuisd is naar de andere kant van het Oslofjord, al wat eerder op bezoek dan de rest van haar vriendinnen. Om 18:00 kwam de hele meute. Cadeautjes, hamburgers bakken, gelatinepudding met vanillesaus en daarna de zoete hapjes. Om 21:00 allemaal met voor een film op de logeerkamer en nog popcorn erbij ook. Niek kon toen mooi gaan slapen en Ewout werd door mij op een missie gestuurd: Iemand ophalen van vliegveld Torp. Hij wist niet wie, dus dat was spannend. De rest van de week had hij slechts gehoord dat hij tot 22:00 niet mocht drinken en om 21:00 de deur uit moest... Tot zijn verrassing kwam Jan Wildeman daar aan. Hij vond het super! Jan blijft tot dinsdag, dus ze hebben even tijd voor elkaar.

Om twee uur vannacht vond ik het welletjes met het lawaai aan de andere kant, dus ben ik er maar bij gaan liggen. Om half negen vanmorgen was het spul weer op. Na een redelijk rustig ontbijt om 10:00 werd iedereen rond het middaguur weer opgehaald.
Ewout en Jan zijn nu aan het wandelen, Niek is bij een vriendje, Claire ligt uitgeteld voor de TV en de boel is aan kant.

Vanavond pannenkoeken en vroeg naar bed voor de kids en raclette voor de grote mensen :-)

Marije

R.I.P Steve Jobs

Wed, 5 Oct 2011 07:12:00 +0200

Here’s to the crazy ones. The misfits. The rebels. The troublemakers. The round pegs in the square holes. The ones who see things differently. They’re not fond of rules. And they have no respect for the status quo. You can quote them, disagree with them, glorify or vilify them. About the only thing you can’t do is ignore them. Because they change things. They push the human race forward. And while some may see them as the crazy ones, we see genius. Because the people who are crazy enough to think they can change the world, are the ones who do. - Apple Inc.

Even naar het ziekenhuis

Tue, 13 Sep 2011 12:26:49 +0200

Niek had al zo vaak een ontsteking aan zijn ‘dingetje’ gehad, dat het nu hoog tijd werd er wat aan te doen. Hij zag er best tegenop en wilde zijn velletje niet kwijt omdat ze ‘samen al zoveel beleefd hadden’...en dat op zijn leeftijd!

Vanmorgen dus om half acht in het ziekenhuis, om negen uur in de operatiekamer, 20 minuten daarna alweer op de IC en een uurtje daarna op de afdeling. Om half twaalf waren we weer op weg naar huis en nu ligt Niek lekker voor de buis.

Voor de operatie kreeg Niek paracetamol en een drankje waar hij al wat slaperig van werd. Hij lag lekker op de iPad te spelen en keek me plotseling aan met de vraag: “Mam, waarom heb je nu ineens vier ogen en twee kettingen?” Toen hij van zijn bed op de operatietafel mocht klimmen, moest hij erg lachen omdat zijn lijf zo slap was. Het kapje vond hij toch wat eng, maar daarvan herinnerde hij zich achteraf gelukkig niks.

Niek zijn gebeden werden verhoord, want de chirurg vond het niet nodig om het velletje weg te halen. Hij heeft het alleen allemaal wat wijder en losser gemaakt en er zitten vijf hechtinkjes in die er vanzelf uitgaan. Nu maar afwachten of dat genoeg is...

Het was al met al weer een hele belevenis!

Marije

Verjaardagsfeestje Niek :-)

Sun, 11 Sep 2011 21:54:57 +0200

Eindelijk was het dan zover... Niek vierde vandaag zijn verjaardag!
Hij wilde dit jaar graag een ‘buitenverjaardag’ en we hoopten dat er toen langlauf-loipes waren getrokken bij ons voor de deur, maar door de aanleg van het fiets-voetpad was dat niet het geval...
Toen wilde hij het vieren zodra de sneeuw weg was en we een speurtocht op het heuveltje voor onze deur konden uitzetten. Toen brak Claire haar been en had zij even geen zin in de drukte...
Vlak voor de zomervakantie stuurden we dus uitnodigingen en bleek dat bijna alle jongens uit de klas dat weekend op voetbalkamp waren...

Het heeft dus even geduurd, maar vandaag vierde Niek zijn verjaardag samen met twee andere jongens uit de klas: Jonathan, waarvan zijn moeder zo ziek is dat het niet bij hun thuis kan, en Robin, die in de zomervakantie jarig was.

Niek zijn verwachtingen waren hoog gespannen qua opkomst en cadeautjes. Ondanks dat we veel met hem gepraat hebben over dat hij echt geen héle grote cadeaus zou krijgen en dat hij best eens iets kon krijgen dat hij niet zo leuk vond, vond hij het vandaag toch erg moeilijk. Ook het feit dat er van de 16 in de klas slechts 7 op het feest waren (inclusief de drie jarigen) viel niet zo goed. Gedurende de dag waren er dus best veel tranen, frustraties enz. Hij trok zich dan uit zichzelf terug op zijn kamer en wilde met veel dingen niet meedoen. Pas toen de meesten naar huis waren, keerde de rust weer terug bij Niek en keek hij, ondanks alles, toch terug op een fijne dag :-)

Hij kreeg als cadeau ook nog een paar envelopjes zodat hij nu geld genoeg heeft om zijn zo gewenste Lego Technic Graafmachine te kopen!

Hierbij de plaatjes...

Marije

Het dak van Noorwegen

Sun, 4 Sep 2011 20:51:46 +0200

Vrijdag 2 september 2011, Atea’s Landstreff en Ewout’s tweede dag bij deze club. 1350 man zullen zich verzamelen in Lom. Galdhøpiggen ligt ook in Lom (Kommune) en geldt sinds een aantal jaar als de hoogste berg van Noorwegen. (De Glittertind heeft lange tijd de titel van hoogste berg van Noorwegen gehad. Metingen hebben aangetoond dat de Glittertind met zijn topgletsjer iets hoger was. De laatste jaren echter is de gletsjer geslonken en is de Glittertind met 2464 meter inmiddels lager dan de Galdhøpiggen.) (Direct gekopieerd uit Wikipedia).

Omdat het voor ons ‘Kongsbergers’ maar zes uur reizen was, maar voor andere landsdelen wel 15 à 20 uur, gold de vrijdag als reis- en aankomstdag. Er waren drie grote Lavo-tenten beschikbaar en nog een aantal kleinere tenten. De grootste ‘Lavo’ kan tot 400 man herbergen. Wij waren vrijdag om half vier ‘s-middags ter plekke en hebben gauw ‘kwartier’ gemaakt in de Lavo die toen nog leeg was. Om half acht gingen we eten en daarna nog even over de ‘beurs’ rondlopen. Om 23:00 moest het stil zijn in het kamp, maar overal doken flessen cognac en Jägermeister op. Ikzelf sliep inderdaad rond elf uur om maximaal kracht op te doen.

Ewout did it!

Sat, 3 Sep 2011 23:08:22 +0200

Na slechts één dag bij zijn nieuwe werkgever Atea, mocht/moest Ewout al mee voor een landstreffen van alle Noors Atea-medewerkers, 1350 stuks! De bedoeling was dat ze bijna allemaal Noorwegens hoogste berg, Galdhøpiggen (2469 m), zouden beklimmen om daar in drie verschillende kleuren regenponchos het Atea-logo te vormen. Dat zou dan weer door een helikopter en camera op statief gefilmd worden.

Vanwege het weer ging het filmen niet door, maar Ewout heeft wel de top gehaald! Ik ben heel trots op hem, want hij zag er best tegenop. Zijn conditie was niet al te best en met zoveel onbekenden een weekend doorbrengen blijft eng...

Zijn eigen verhaal volgt hierna zeker!

Schoolfoto’s

Fri, 2 Sep 2011 01:30:33 +0200

En ja hoor, ze zijn er weer...